Budynek, dom pasywnyKRES - edukacja ekologiczna
Menu Główne  

Wyszukiwanie  


  
Lodówka a globalny problem dziury ozonowej

Czy istnieje związek pomiędzy używanymi przez nas na co dzień lodówkami a dziurą ozonową? Okazuje się, że tak! Celem niniejszego artykułu jest ukazanie, że proste i, wydawać by się mogło, na pozór nie związane z ochroną środowiska wybory mogą w znaczący sposób na nie oddziaływać.
Ostatnimi czasy wiele się mówi o odpowiedzialnym kupowaniu i recyklingu zużytego sprzętu elektronicznego i AGD. Ten bardzo ważny nurt, którego celem jest kształtowanie zachowań społecznych, tylko na pozór nie ma nic wspólnego z ochroną środowiska.

Otóż bardzo ważne jest, żeby zużyty sprzęt elektroniczny, w tym tytułową lodówkę, oddawać do odpowiedniego punktu, lub pozostawić w sklepie**. Pierwszym pozytywnym aspektem takiego działania jest dbanie o niezaśmiecanie otaczającego nas środowiska. Chyba każdy przyzna że stara kuchenka rdzewiejąca w lesie na polanie jest widokiem niezbyt przyjemnym... Drugim pozytywnym aspektem jest fakt, że pozostawione w odpowiednim punkcie stary sprzęt elektroniczny i AGD może zostać rozłożony, dzięki czemu zawarte w nim metale ciężkie oraz inne toksyczne dla środowiska substancje mogą zostać w odpowiedni sposób zneutralizowane.

I tu powrócić można do tytułowej lodówki. Część z nas w domu posiada stare chłodziarki lub zamrażarki. Teraz, kiedy sprzęt AGD nie jest już zawrotnie drogi, a tanie kredyty powszechnie dostępne, niektórzy pokuszą się o zastąpienie starej zamrażarki nową. I tu pojawia się pytanie – co zrobić ze starą zamrażarką. Część osób postanowi po prostu wystawić ją przy osiedlowym śmietniku licząc, że zajmą się nią zbieracze złomu. Mieszkańcy osiedli domów jednorodzinnych mogą pokusić się o oddanie jej zbieraczom złomu, którzy co pewien czas objeżdżają osiedla zbierając wielkogabarytowy złom. Niestety takie działania przyczynią się do pogłębienia problemu dziury ozonowej.

W starych zamrażarkach jako czynnik chłodniczy stosowane były związki z grup CFC i HCFC – częściowo lub całkowicie chlorowane węglowodory. Związki te dzięki posiadanym właściwościom chemicznym był bardzo przydatne w technice chłodniczej. Niestety po pewnym czasie odkryto też ich destrukcyjny wpływ na warstwę ozonową. CFC i HCFC przebywając w atmosferze pod wpływem promieni UV-B rozpadają się uwalniając atomy chloru, które reagują z cząsteczką ozonu O 3 rozbijając ją na wolny atom tlenu O oraz tlen cząsteczkowy O2. W ten sposób 1 atom chloru może rozbić od 10.000 do 100.000 cząsteczek O3! Na efekt nie trzeba było długo czekać: w 1985 roku nad Antarktydą po raz pierwszy zaobserwowano tzw. dziurę ozonową czyli znaczące ubytki w grubości warstwy ozonowej.

Dlatego tak ważne jest aby stare chłodziarki i zamrażarki rozkładane były w sposób właściwy, a znajdujące się w nich związki CFC i HCFC usuwane i gromadzone w sposób uniemożliwiający och przedostanie się do atmosfery.

W nowych lodówkach i zamrażarkach stosowane są już bezpieczniejsze dla środowiska związki HFC. Związki te również posiadają wymagane w chłodnictwie własności chemiczne, jednak inaczej niż CFC i HCFC nie działają tak destrukcyjnie na warstwę ozonową.

Agata Nagrabska


Więcej na temat ochrony warstwy ozonowej na stronie http://www.prozon.org.pl

Więcej na temat ekologicznych czynników chłodniczych na stronie: http://www.eko-dom.waw.pl

Rządowa organizacja zajmująca się monitoringiem zużycia substancji zubożających warstwę ozonową – Instytut Chemii Przemysłowej, Biuro Ochrony Warstwy Ozonowej (BOWO) http://www.ichp.pl/pl/bowo.htm


** Kupując w sklepie nowy sprzęt możemy stary sprzęt tego samego typu zostawić na zasadzie „wymiany

  

Copyright © 2004-2008 budynkipasywne.pl


Fatal error: Call to a member function Execute() on a non-object in /includes/pnSession.php on line 378